ప్రణయ కావ్యం - 1

అమెరికా లొ అత్యంత ఖరీదయన, ఎత్తేన భవనమది. అందులొ టాప్ ఫ్లొర్ లొ అబిరామ్ అద్దం ముందు నిలుచున్నాడు, బాగా తెలిసిన వారందరు అతన్ని అబీ అని పిలుస్తారు. వాళ్ళా అమ్మమ్మ ఐతే రాముడు అని పిలుస్తుంది. అతను ఇప్పుడు అమెరికా లొ పెద్ద్ బిజినెస్ మగ్నెట్. ప్రపంచాన్ని శాసించే అతి కొంత మంది ధనంతుల లొ ఒకడు, మూడు పదులు కుడా ధాటని వయసు లొ ఇంత పెద్ద స్థాయి కి ఎలా చేరాడొ అని అందరికి ఆశ్చర్యంగా అనిపిస్తొంది.

మొస్ట్ ఎలిజిబుల్ బాచిలర్ అతను. పెళ్ళి కాని ఆడపిల్లలు వున్న బిలియనీర్స్ అంతా అతన్ని అల్లుడు చేసుకొవాలని తెగ ప్రయత్నిస్తున్నారు, ఫొన్ చెసి విసిగిస్తున్నారు. అవన్ని చూసుకొవడానికి అతని అమ్మ నాన్న ఇక్కడ లేరు. వాళ్ళు ఆంధ్ర లొ మారు ముల పల్లెటురు లొ వున్నరు. ఇద్దరి కి చదువు రాదు. నాన్న కు పొలం పని తప్ప ఏమి రాదు. కొడుకు ఏ పొజిషన్ లొ వున్నాడొ...ఎంత సంపాదించాడొ ..వాల్ల కు అర్దమ్యే స్థితి లొ లేరు. ఇక అతని కి పిల్లని ఎక్కడని చుస్తారు.

కాఫి తాగుతు అద్దంలొ నుండి, పడమర కు జారుకుంటున్నా సూరిడిని చూస్తు వేడి నిట్ఠుర్పు విడిచాడు అబిరామ్. ఈ ఉరుకు ల పరుగుల జీవితం తొ తనకేం సంబందం లేదన్నట్లు తన డ్యుటి తాను చేసేసి విశ్రాంతి తీసుకొవడానికి నిష్క్రమిస్తున్నట్లుగా సూరిడి కనిపించాడు.

ఈ భుమ్మిద పుట్టిన ప్రతి ఒక్కరికి విశ్రాంతి అనేది ఎప్పుడొ అప్పుడు ఏదొ ఒక రుపం లొ దొరుకుతునే వుంటుంది. కాని తనకు మాత్రం కల లొ కుడా ఊహించడానికి చాలా కష్టం. అసలు కనులు ముసుకొనే సమయం దొరికితే కదా కలలు కనడానికి. ఇరువ్య్ నాలుగు గంటలు తనకు పని తొనే సరి పొతుంది. ఆఫిసు లొ అంతా పని రాక్షసుడు అని ముద్ర వేసేసారు. అవన్ని అతని కి పట్టవు. అసలు అతనికి పని లొనే మజా వుంది. కాని ఈ రొజు మొట్టమొదటిసారి గా ఎందుకొ విశ్రాంతి కావాలనిపిస్తుంది.

"సర్ మీ కొసం భవ్య మేడ్ం కాల్ చేసారు" ఆలొచనలను డిస్త్రుబ్ చేస్థు పి.యే. రఘు వచ్చాడు.

భవ్య... ఆ పేరు వింటునే ఉలిక్కి పడ్డాడు. గత రెండు రొజులు గా బాగా డిస్త్రబ్ చేస్తున్న పేరు!! తను ఎలా వుంటాదొ తెలియదు. తనని అతను పెళ్ళి చెసుకొవాలి. ఇప్పటి వరకు ఆమె తొ మాటలాడలేదు కుడా. తన సెల్ ఫొన్ వంక చుసాడు. ఎనిమిది మిస్డ్ కాల్స్ వున్నాయ్. సెల్ లిఫ్ట్ చెయలేదని రఘు కి చేసినట్లుంది.

" ఏంటి సర్ ఆలొచిస్తున్నారు?" రఘు అడిగాడు. ఏమి లేదు అని ఫొన్ అందుకున్నాడు అబి.

" అయమ్ వైటింగ్ ఇన్ కార్... ఫ్లేట్ టయిమ్ అవుతుంది" భవ్య అంది ముక్తసరి గా.

వాచ్ చుసుకుంటు " యా.. అయమ్ కమింగ్" అనేసి ఫొన్ కట్ చేసాడు అబి.

అదే మొదటి సారి గా ఆమె గొంతు వినడం. గొంతు చాలా స్వీట్ గా వుంది గాని ఎలాంటి ఫీలింగ్స్ ఆమె కు లేనట్లుగా అనిపించింది. "మా అమ్మాయికి ఈ పెళ్ళి ఇష్టం లేదు. నువ్వే ఎదొ చేసి ఆమెని నీ దాన్ని చేసుకొవాలి..అంతా నీ చేతి లొనే వుంది." అన్న రామచంద్ర రావు గారి మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి అబి కి.

ఈ రొజు ఇద్దరు కలసి ఒకే విమానంలొ ఇండియ వెల్తున్నారు. ఇష్టం లేని అమ్మాయి తొ అంత దురం ప్రయణం అంటేనే గుబులుగా వుంది అతనికి. అసలు అబిరామ్ కు కుడా ఈ పెళ్ళి అంటే ఇష్టం లేదు. కాని ఈ పెళ్ళి జరాగాలి. అందుకే తన బిజి అంతా పక్కన పెట్టి ఆమె తొ ఇండియా బయలుదేరాడు. అక్కడ అమ్మ నాన్న కు చుపించి, వాళ్ళ ను ఈ పెళ్ళికి ఒప్పించాలి.

గబ గబ ఆఫీసు బాద్యతలు రఘు కు అప్పగించి, లాప్ టాప్ బాగ్ బుజాన తగిలించుకొన్నాడు. పరుగు లాంటి నడక తొ లిఫ్ట్ చేరుకున్నాడు. హడవిడి గా బయటకు వెళ్తున్న బాస్ వంక స్టాఫ్ అంతా విచిత్రంగా చుసి, మళ్లి వాళ్ల పనుల్లొ లినమైపొయరు.

తన జీవితం ఎప్పుడు హడావిడే...ఆఖరి కి పెళ్ళి కుడా. మొదటి సారి గా తనకు కాబొయే జీవితభాగస్వామిని చుస్తున్నాడు. అతని ఆలొచనల లొ అతను వుండగా లిఫ్ట్ పార్కింగ్ ఫ్లేస్ లొ ఆగింది. లిఫ్ట్ నుండి బయటకు వచ్చి చుట్టు చుసాడు. అతని కొసమే వెయిట్ చేస్తున్న భవ్య కార్ లొ నుండి చేయి ఊపుతు కనిపించి...అటు నడిచాడు. కారు దగ్గరవుతున్న కొద్ది..ఎదొ తెలియని టెన్స్..అతన్ని చుట్టుముడుతుంది.

ఆమెని ఎమని పలకరించాలి. ఇంత వరకు తన వృత్తి లొ బాగంగా చాలమంది అమ్మాయిలను కలిసాడు. కాని ఎప్పుడు ఇలా అనిపించలేదు. ఆలొచిస్తునిలుచున్న అబి ని చుసి "హయ్" అని డొర్ తెరిచింది. తను కుడా "హయ్" అని ఆమె పక్కనే కుర్చున్నాడు. కార్ కదిలింది. ఒక్కసారి గా ఆమె నుండి అదొ రకమైన పరిమళం అతన్ని చుట్టుముట్టింది. గాలి కి ఆమె ముంగురులు ఎగురుతు అతన్ని తాకాయి. ఇబ్బంది పడుతునే తల తిప్పి చుసాడు.

అతను ఊహించిన దాని కన్నా భవ్య అందంగా వుంది. అల్త్ర్ మొడ్రన్ డ్రస్ లొ హలివుడ్ హీరొయిన్ లా వుంది. తెలుగు అమ్మాయ్ అయినా అమెరికా లొ పెరగడం వలన అలా మొడ్రన్ గా తయరైంది. మేనర్స్ కాదని తెలిసినా ఆమెనుండి తల తిప్పుకొలేక పొతున్నాడు.

అతన్ని గమనించిన భవ్య..." ఏంటి అమ్మాయి ని ఎప్పుడు చుడాలేదా?" చిరాగ్గా మొహం పెట్టి అడిగింది.
అంతే షాక్ తగిలినట్లు అబి మొహం తిప్పుకున్నాడు. అసలు ఎక్స్ పక్ట్ చేయని రెస్పాన్స్ అది. ఐదు నిమిషాలు పాటు మాములు మనిషి కాలేక పొయాడు. "మా అమ్మాయి కి మాట్లాడటం రాదు...ఎమన్నా అంటే పట్టించుకొకండి..ప్లీజ్" అన్న రామచంద్ర రావు మాటలు గుర్తుకు వచ్చి సర్దుకున్నాడు.

కార్ చాలా వేగం గా ఎర్ పొర్ట్ వైపు దూసుకుపొతుంది.
" అయామ్ సారీ" అంది..అబి మాడిపొయిన ఫేస్ చుసి. అతను సమాదానం గా వెర్రి నవ్వు ఒకటి విసిరి నిశబ్ధంగా కుర్చున్నాడు.
ఆమె గొంతు వింటుంటే వచ్చిన కొపం అంతా ఒక్కసారి గా గాలి లొకి ఎగిరిపొయింది. ఆమె స్వరం అంత తీయాగా వుంది.

"అసలు నా కొపం అంతా మీమిద కాదు. మా డాడి మీద. నాకు ఇష్టం లేకున్నా బలవంతంగా ఈ పెళ్ళికి నన్ను ఒప్పిస్తున్నారు. అవన్ని సరే మనం ఇండియా లొ ఎన్ని రొజులు వుంటాం?" అడిగింది.
అతనికి కుడా ఈ పెళ్ళి ఇష్టం లేదు..కాని తప్పదు. వాళ్ళిద్దరి పెళ్ళి జరిగితీరాలి. ఈ విషయం ఇద్దరికి తెలుసు. తెలిసి ఇండియా ప్రయాణానికి ఒప్పుకున్నారు.
"ఎన్ని రొజులొ మీ డాడి చెప్పలేదా?" అడిగాడు. లేదు అన్నట్ట్లు ఆమె తల ఆడించింది.
"టెన్ డేస్" చెప్పాడు. ఆమె ఎమిఅనలేదు. కిటికి లొ నుండి బయటకు చుస్తు కుర్చుంది.

(ఇంకావుంది)